Punta Gorda: het hoekje van Darwin

Onze tocht voert verder naar het departement Colonia en we komen door Nueva Helvecia, het welvarende Nieuw Zwitserland, met veel villa’s, tuinen, en kleinschalig toerisme. Wat later rijden we het stadje Colonia binnen, een mooi en gezellig historisch plaatsje, gesticht door de Portugezen als tegenhanger voor Buenos Aires, maar nu zeer in trek bij porteños, inwoners van Buenos Aires, dat hier slechts een uur per boot vandaan ligt. In de tijd van Darwin was Colonia nog ommuurd, en Darwin was hier te gast bij een estanciero die ook het hoofd van de politie was. Wij hebben gehoord dat ook hier een monument voor Darwin moet zijn. Maar de naam Darwin blijkt volkomen onbekend bij de Información Turistica. Heel toevallig ontdekken we in een Spaanstalige toeristengids dat het monument zich niet in de stad bevindt, maar in het departement Colonia, in Punta Gorda, een heel stuk naar het noorden.

We rijden weer door een glooiend en lieflijk landschap met grote welvarende estancias, weiden met koeien, wijngaarden, en wuivend graan. De zon staat laag. We zien resten van een grote bosbrand, we zien mooie rood, bruin en blauw geverfde huizen op de vlakte, en we zien aluminium graancontainers oprijzen uit het landschap. Op een gegeven moment duikt links de indrukwekkende, brede Rio Uruguay op. Dan volgt eindelijk de aankondiging Punta Gorda. Het is een prachtige, romantische locatie, op een klif met veel bomen en wat zomerhuizen, en met een hotel Parador Punta Gorda, dat nog helemaal de sfeer van de jaren vijftig ademt. Nu, in het hoogseizoen, zijn er maar een paar gasten. We krijgen een kamer met uitzicht op de immens brede watermassa van de Uruguay rivier, die we net zo indrukwekkend vinden als Darwin dat deed. We vragen aan de eigenaar of hij weet waar het monument voor Darwin is, en tot onze verrassing zitten we daar zo’n beetje bovenop We hoeven alleen maar langs het zwembad over een stenen trap een stukje naar beneden te lopen in de richting van de rivier.

En dan staan we voor het Darwin monument, met als opschrift. El rincon de Darwin. Visitado por el sabio en 1833. Het hoekje van Darwin. Bezocht door de geleerde in 1833. Hij zag hier een formatie van rode klei met hier en daar wat mergel, overdekt met lagen van afzettingen van een zee met grote uitgestorven oesters en andere zeeschelpen. We bekijken de lagen, en zien vervolgens op ons balkon de zon op spectaculaire wijze ondergaan boven een bebost Argentinië aan de overzijde. Wanneer we geen teken waarnemen van menselijke aanwezigheid, zelfs geen schip of bootje kunnen bespeuren, realiseren we ons dat wij ook hier de tijd sinds Darwin bijna heeft stilgestaan.

’s Morgens heerst er een zo mogelijk nog serenere rust, het water kabbelt een beetje, en het is bijna windstil. Het water is ‘s morgens bruiner dan ’s avonds, en heeft, net als Darwin beschreef, twee kleuren, het voorste deel is lichter omdat het vanwege de kliffen ondieper is, het achterste deel is dieper en daarom donkerder. Beneden aan de rivier staan wat uiterst primitieve huisjes van mensen die daar kennelijk van de visvangst leven. We nemen met moeite afscheid van deze bijzondere plek.

Comments are closed